เรือ-รัก
ลมหนาวโชยมาเยือน รักตามเตือนใฝ่ฝันหา
ทะเลเห่ท้องฟ้า ดุจสัญญาฝากฝังไป
เมฆาลอยละลิ่ว เรือธงทิวปลิวไสว
จอดนิ่งตลิ่งใจ จรดจารไว้วังน้ำวน
รอยต่อระหว่างแนว เส้นแถวแบ่งนภา-ชล
ทางไกลทอดแห่งหน แยกสองคนออกสองทาง
ลมหนาวโชยแผ่วผิว ผืนน้ำพริ้วริ้วรอยราง
เลือนร้างระคางจาง ยากละวาง...ระงับหาย
(ยามลมหนาวพัดโบกโบย..โชยชื่น)
ขอแจมนะคะ อ.บัญชา ,อ.น้องมัท ,คุณปู
ภาพสวยอดใจไม่ไหว
(เป็นบทกวีเดิมที่เคยประกอบภาพในบล็อกตัวเองค่ะ "เรือ-รัก" เดี๋ยวจะหาภาพมาให้ดูเล่นค่ะ)