สวัสดีครับ คุณสมพงศ์ เตชะวโร

ขอบคุณมาก ๆ ที่เข้ามาแลกเปลี่ยนข้อคิดเห็นประเด็นธรรม ยินดีครับ
...ที่ว่ามาก็เห็นด้วยครับ
"แนวคิดของบัณฑิต" ที่ว่าผมเข้าใจเอาเอง  ผิดพลาดอย่างไรขออำไพก็แล้วกัน...แหะ ๆ
มุ่งแค่ต้องการเปรียบกับแนวคิดของ"พาล"บางคนที่นำอริยสัจ 4 ไปอ้างเข้าข้างตนครับ

อริสัจ 4 ความจริงอันประเสริฐ พระพุทธองค์ท่านมุ่งเน้น "เรื่องทุกข์และการดับทุกข์"
ทางใจเป็นสำคัญ  แต่คิดว่าน่าจะนำมาประยุกต์ใช้กับทุกข์ทางกายทั่ว ๆ ไปได้ด้วย ครับ

 อริยสัจ 4
..............
๏ อริยสัจ คือ ความจริง อันประเสริฐ
ธรรมอันเลิศ พระพุทธองค์ ท่านทรงสอน
หนึ่ง "ทุกข์" คือปัญหา ทุกข์มาจร
ความเดือดร้อน ทุกข์ประจำ สังขารา

สอง สาเหตุ ของทุกข์ คือ "สมุทัย"
สาเหตุใหญ่ เน้นกัน ที่"ตัณหา"
สาม "นิโรธ" ดับทุกข์สิ้น"อวิชชา"
หมดปัญหา เห็นจริงตาม ความเป็นไป

สี่ แนวทาง ดับทุกข์ เรียกว่า "มรรค"
ควรรู้จัก มีแปดอย่าง ทางแก้ไข
เรียกโดยย่อ "ไตรสิกขา"นั่นอย่างไร
เป็นหัวใจ พุทธธรรม จำกันมา

• ทุกปัญหา แก้ได้ด้วย อริยสัจ
ปฏิบัติ ขจัดเหตุ ของปัญหา
ดับเหตุสิ้น ผลดี จักตามมา
หมดปัญหา สิ้นทุกข์ พบสุขเอยฯ
...........................( Augustman )