วันนี้ผมเสียดายเป็นอย่างยิ่งในหลายๆ เรื่อง ดังนี้

เรื่องแรก กว่าผมจะยึดไมโครโฟนได้ก็เกือบจะถึงประตูศูนย์การบินทหารบกอยู่แล้ว

ก็เลยเล่าเรื่องเกี่ยวกับการบินให้เพื่อนๆ รถคัน 1 ได้นิดเดียวเอง

เรืองที่สอง ไม่สามารถพาพี่เอ๊ด กับป้าใหม่ไปซื้อแว่น AOของแท้ ราคาถูกได้..ผ่าน..

เรื่องที่สาม ไม่สามารถพาป้าใหม่ กับอีกหลายๆ ป้า ไปซื้อพลอยเขาพระงามของแท้

และราคาถูกได้อีกเช่นกัน..ผ่าน

เรื่องที่สี่ ไม่สามารถพาพี่หมอหนิงไปเล่นสนุ๊กเกอร์ได้..ล๊อกห้อง..อด..

เรื่องที่ห้า ไม่สามารถหยุดรถให้พี่บุญส่งกับพี่สัมฤทธิ์ซื้อไข่เค็มดินสอพองได้

สรุป โส - น้า - น่า - ทุ - โค - เลย (ลองอ่านแบบกะเหรื่ยงดูนะครับ)

แต่ก็มีเรื่องน่ารักที่ผมประทับใจอยู่หลายๆ เรื่องเช่นกันนะ

เรื่องแรก ดูจากภาพสิ..ภาพที่ 3 ผู้โดยสารคนขวาสุดคือท่านประธานที่เคารพ

"เจ๊แพน" แต่ภาพที่ 6และ 10กลับกลายเป็น"ท่านปุ้ม"จากการตรวจสอบ

ทราบว่า เจ๊แพนซึ่งเป็นทหารอากาศสาวพราวเสน่ห์ ได้เสียสละที่นั่งให้

ท่านปุ้มซึ่งเป็นพลเรือนสาวน่ารัก ได้นั่งแทน..ประทับใจจัง..

เรื่องที่สอง หลังจากทราบว่า ถคัน 2ไปชม Flight Simulator(หาชมยากมาก)

ส่วนคันที่ 1ไปชมศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก(หาดูได้เพียบ)มีเพื่อนคัน1หลายๆคน

อยากไปชม Flight Sim ใจแทบขาด แต่ก็กัดฟันเดินมาขึ้นรถคัน1ซึ่ง

ผมได้ไปสอบถามเหตุผล ทุกคนตอบเหมือนกันว่าไม่อยากทิ้งเพื่อนคัน1

..ประทับใจจัง..ความดีนี้ส่งผลอย่างรวดเร็วอย่างที่เห็นนั่นแหละ..ฮิฮิ..

เรื่องที่สาม ขอขอบคุณเพื่อนที่มีอุปการคุณทุกท่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

พี่อำนาจ..ที่บริการเพื่อนอย่างไม่เห็นแก่เหนื่อยยาก

คุณอภิชาติ..ที่ดูแลให้ความสุขเพื่อนๆ หลังเลิกงานเลี้ยงไปแล้ว

พี่ป้อม..ที่กรุณาดูแลให้ความสุขแก่เพื่อนๆ หลังจากกลับถึง สจว..

และเพื่อนๆทุกคนที่ร่วมแรงร่วมใจกันทำให้การดูงานครั้งนี้เป็นที่น่าประทับใจ

สรุป การดูงานครั้งนี้ผมให้ 10 เต็มครับ