- น้องน้อยที่มาแอบใช้ของเขียวเอย
- ขอบคุณที่เข้ามาแลกเปลี่ยนกัน และพระราชดำรัสที่นำมาบอกเล่า
- ต้องยอมรับว่า ด้วยความรักมั๊ง จึงทำให้หมอเจ๊แอบคาดหวังกับความแตกต่างของคนอยู่ค่อนข้างมากอยู่
- ความคาดหวังนี่ด้วยมั๊ง จึงทำให้น้ำหนักความห่วงใยยิ่งเพิ่มขึ้นมากเหมือนนุ่นที่เพิ่มน้ำหนักเมื่อโดนน้ำ
- ..........
- หมอเจ๊เป็นคนไม่ใคร่สนความคิดใครๆเท่าไร
- ความคิดและความรู้สึกที่หมอเจ๊ให้ความสำคัญมากที่สุด ผู้เป็นเจ้าของ คือ ตัวหมอเจ๊เองค่ะ
- ด้วยเหตุนี้หมอเจ๊จึงเป็นคนดื้อที่หลายคนเคยระอา เมื่อสนทนากับหมอเจ๊ได้ลึกแค่ระดับแรกและระดับสอง
- ..........
- ด้วยให้ความสำคัญอย่างนี้ หมอเจ๊จึงฝึกเรียนรู้ตัวเองตลอดมา และเรื่องนี้เป็นบทเรียนหนึ่งที่เมื่อฝึกถอดบทเรียนรู้ หมอเจ๊ก้ได้พบว่า เมื่อปลดปล่อยความห่วงใยเพื่อปล่อยวาง หมอเจ๊จึงปลดความทุกข์ที่เคยพบพานออกไปได้
- และในวันนี้ หมอเจ๊กล่าวคำว่า "วางธงลงแล้ว" เพื่อรอ "ธงใหม่" ที่จะถูกชูขึ้นแทนที่ด้วยมือของเหล่าบรรดาหนูทั้งหลายที่แปลงร่างเป็นกระทิงจะประดิษฐ์ประดอยขึ้นมาให้ใครๆได้ชื่นชม
- การได้พบคำตอบนี้ ทำให้หมอเจ๊ได้เรียนรู้วิธี "วางใจ" เพื่อ"ปล่อยวาง" ว่าทำให้ง่ายๆได้อย่างไรค่ะ