สวัสดีครับ คุณจิ๊ก มาเยี่ยมสวรรค์ชั้นเจ็ดของผมแล้ว ก็ในเมื่อไม่มีนางฟ้าอยู่เลยงั้นเดี๋ยวผม สาป เอ้ย เสกให้คุณเป็นนางฟ้าประจำสวรรค์ชั้นเจ็ด นะครับ โอมเพี้ยง..

 คุณจิ๊ก ผมเคยยืมหนังสือ กรรมทีปนี ที่ห้องสมุดโรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ มานั่งอ่านในหนังสือเล่าว่า มนุษย์ผู้หนึ่ง ทำบุญด้วยการนำผ้าไปห่มรอบองค์พระเจดีย์ พอดีช่วงนั้นมีลมพัดมา ผ้าเมื่อถูกแรงลมก็ ปลิวสะบัดกระทบองค์พระเจดีย์เสียงดัง พรึบๆๆ เมื่อมนุษย์ผู้ตายไปตกนรก  ยมบาลกำลังรากตาข่าย ตรงเข้าหมายจะลงทัณฑ์ทรมาน เสียงตาข่ายกระทบพื้นดินดัง พรึบๆ เขาระลึกได้ว่า เสียงนั้นช่างเหมือนกับเสียงของผ้าที่ถูกลมโบกสะบัด กระทบองค์พระเจดีย์ เมื่อระลึกได้ดังนั้น อปราปริยเวทนียกรรม ฝ่ายกุศล ก็ดลบันดาลให้เขา ชะแว้บ หายไปจากนรก และจุติเป็นเทวดาบนสวรรค์  สดใสปิ๊งๆ อืมถ้าคุณจิ๊กอ่านบทความที่ผมเขียนแล้วถึงกับปลงได้ถือว่า ผมประสบความสำเร็จในการเขียนระดับหนึ่งแล้ว  พรุ่งนี้ก็ไปตักบาตร ตอนเช้าทำจิตใจให้เบิกบาน แล้วจำเสียงฝาบาตร กระทบกับบาตร ที่ดังแกร๊ก เวลาฉุกเฉิน เสียงแกร๊กๆ นี้อาจช่วยเหลือให้คุณขึ้นสวรรค์ได้ก็ได้น้า..ฮาๆเอิ๊กๆ การเขียนอะไรที่อ่านง่ายๆ อย่างนั้นหรือ ผมว่ามันก็ไม่ยากสำหรับคนที่สนใจด้านภาษาและวรรณคดีนะครับ แต่สำหรับอาชีพหมอ ก็คงอ่านเข้าใจได้ยาก หน่อยล่ะนะครับ ขอบคุณที่แวะมาอ่านครับ