ผมหละชอบใจเรื่องเล่าเรื่องนี้จริงๆ ทั้งขำทั้งได้ประเด็น และลึกซึ้งซะไม่เมี๊ยะ

แบบนี้เรียก โจ๊กศาสตร์ หรือเปล่า  แต่ช่างเถอะเรียกอะไรก็ได้ มันก็ให้เราได้คิดอะไรมากมาย

ดูซิแค่โจ๊กนิดเดียวเจ้าเบิร์ดก็ร่ายยาวซะต้องเอารถสิบล้อมาใส่ความรู้แน่ะ  ดี ดี ครับ

ผมเองก็พบแบบนี้มาเหมือนกัน แต่นึกไม่ออกว่าเรื่องอะไร  มันทำให้เราต้องละเมียดละไมการสร้างคนมากขึ้น และมองย้อนขึ้นไปถึงผู้คนที่ส้รางคนทั้งหลายทั้งในระบบนอกระบบว่า เขาเคยรับเรื่องราวเหล่านี้มาบ้างหรือไม่หนอ  หากได้รับ เขาหยิบเอามาสอดสร้างกระบวนการเรียนอย่างไรบ้าง

โอยคิดได้มากมาย

นักวิชาการหากหลุดจากฐานชาวบ้านแล้วอย่าคิดว่าสิ่งที่ตัวเองคิดนั้นจะไปสร้างชาวบ้านได้ มันก็แค่หลักการทั่วไปเท่านั้นเอง

แต่ก็เห็นใจนักวิชาการที่เขาไม่สามารถจะลงไปคลุกพื้นที่ได้มากเท่าเรา  ดังนั้น ผู้ฟัง ผู้เรียนรู้ ก็ต้องอาจจะสำเหนียกเรื่องเหล่านี้ และเวลานำความรู้ไปใช้ก็ต้องปรุงแต่งหน้าตาเสียใหม่อย่างสอดคล้องกับไผคนนั้นน่ะครับ

ขอบคุณคุณยายคุณป้าที่เอาสุดยอดประเด็นมาเล่าให้ลูกหลานฟัง ขอบคุณท่านครูบาที่เห็นทอง  และเอามาเผื่อแผ่ลูกหลาน ให้ได้เสวนากันต่อไปครับ...