สวัสดีค่ะพี่ปูคนดีของน้อง

เมื่อพูดถึงเชียงราย มิมก็มีอะไรให้รำลึกมากมาย เพราะเมื่อก่อนเคยไปทำงานเป็นผู้ช่วยนักวิจัยที่มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง สมัยเรียนจบใหม่ๆ

สมัยนั้นยังเป็นดินแดงลูกรังอยู่เลย ไม่น่าเชื่อว่าเดี๋ยวนี้สวยงาม น่าเรียน น่ารื่นรมย์มาก เพื่อนๆ มันแซวก็เพราะแกไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้วงัยอะไรๆ มันก็เจริญ ฮา..ท่าจะจริงค่ะ พูดแล้วเศร้า

ความทรงจำดีๆ หลายอย่าง ดอยดุงในเวลาที่ความรักเบ่งบานตอนนั้น อะไรก็สวยงามไปหมดท่ามกลางดอกไม้หอมหวาน อิอิ สับปะรดนางแล ที่แสนอร่อย  ตำบลท่าสุดนั่นแหละพี่ปูถิ่นเก่ามิมเลย อิอิ โอย..คิดถึงๆๆ เชียงรายค่ะ

บันทึกนี้ทำให้นึกถึงวันวาน..(เอ..หรือว่าเราแก่ไปแล้วเค้าว่าคนแก่มักจะรำลึกความหลัง ฮา..ไม่เป็นไรมีเพื่อนที่ร่วมรำลึกมากมาย ไม่กลัวๆๆ เย้ๆๆ ) ขอบคุณพี่ปูคนดีมากค่ะ..

คิดถึงๆ