ไม่ระบุ
ขอบพระคุณมากคะ
ที่ท่านสุญญตา ช่วยเขียนบทความตามคำขอให้ได้ อ่านเรื่องความกลัว คะ
ท่านกล่าวได้จับใจ....
ความกลัวที่อยู่กับเราในการดำเนินชีวิตประจำวัน ทำให้ขาดอิสระ เหมือนราวอยู่ในถ้ำมืด
เมื่อความกลัวเกิดขึ้นเมื่อใดอีกตอนนี้อีก เราอาจบอกว่าฉันรู้จักเธอแล้ว และก็ต้อนรับมันด้วยความมีสติ
ความรู้สึกทุกข์อันเกิดจากความกลัว ที่ถูกโอบล้อมด้วยสติ.... มันจะสูญเสียพลกำลังไป เรื่อยๆ
ใช้ความเบิกบาน ความรักเมตตา มาแทนที่
อารมณ์หนึ่งๆ มันจะผ่านมาแปปๆ จะช้าเร็ว แล้วก็จะผ่านไป
นี่คือธรรมชาติของมัน
เราจึงไม่ควรจม หรืออยู่กับทุกข์ (ในใจเราเอง) จากความกลัว ด้วยเล่า
ผิดถูก ..ขอคำแนะนำท่านด้วยคะ