สวัสดีค่ะครูสุ

***ไปเยี่ยมบ้านนักเรียนมาเหมือนกัน ในค่ายทหารที่กว้างขวาง...ฝนก็ตกหนักอยู่จน 3 ทุ่มก็ยังไม่หยุด เลยตัดสินใจขับรถลุยเพราะท้องหิว ตาลาย ขับวนไปวนมาหาทางออกค่ายไม่ได้ หมดน้ำมันราคาแพงไปหลายลิตร บางซอกซอยที่หลงเข้าไปก็ดูเปลี่ยวจนน่ากลัว ...นึกในใจว่าคืนนี้จะรอดมั้ย...โทรศัพท์ก็แบตหมดเพราะโทรนัดหมายนักเรียนแต่ละบ้านกว่าจะเจอ...ถึงบ้าน 4 ทุ่มกว่ารู้สึกเจ็บที่โคนขา เปิดดูเห้นเลือดซิบ...ได้มาจากแมวที่บ้านของลูกศิษย์ซึ่งเลี้ยงไว้ราว 10 ตัว วิ่งไล่กันไปมายังไม่พอ ยังกระโดดขึ้นบนโต๊ะแล้ววี่งไล่กันในมุมสูง โดดลงมาที่ตักครูกิติยา (ชะตาไม่ดี ) เลยโดนข่วนเต็มๆ ดูช่างเป็นแมวที่น่ารักและน่าจดจำ....สมควรนำมาตั้งชื่อใหม่จริงจริ๊ง....

***จริงๆๆแล้วสัตว์เลี้ยงก็เป็นภาระที่อ่อนหวาน...เลี้ยงเหมียว...ให้มีความสุขนะคะ...คิดชื่อยังไม่ถูกใจ....ก็เรียก...น้องเยี่ยม...ไปก่อน..ตามที่มา