พี่ไก่คะ
- สวมรอยมารายงานตัวค่ะ มาเล่าเรื่องแปลกๆ ให้ฟังด้วยค่ะ เมื่อคืนก่อนโน้น หลังจากคุยกับน้าอึ่งเรื่องแม่ที่ครบรอบวันจากไป ก็คุยเรื่องพ่อด้วย ปรากฏว่าคืนนั้น ตีสองสะดุ้งตื่นแล้วมีเรื่องแว้บเข้ามาในหัว ทำให้อึ้งงงงันนานเป็นชั่วโมง
- แว้บเรื่อง หนังสือที่พ่อเขียนค่ะ ไม่มีใครสานต่อ เรือง "สุขภาพวัยทอง"
- คิดไม่ตก ว่าจะให้เราทำอะไรต่อหรือเปล่า ที่จะให้สื่อสารออกมาตามปณิธานพ่อ
- เพราะเล่มนี้พ่อเขียนภาษาระดับชาวบ้าน เขียนไปได้ 124 หน้า ขนาดตัวอักษรอังสนา 14 พอยต์
- เศร้าใจจังที่ทำอะไรให้พ่อไม่ได้
- จะเอาไปให้สำนักพิมพ์อมรินทร์เลย หรืออาจารย์สาทิสดี แต่มันไม่จบนี่คะ พ่อเพิ่งเขียนเรื่องต่างๆ ได้ตามลำดับอักษร ก อไก่ถึงตอเต่าอยู่เอง
- หรือเอามาลงไว้ที่นี่เลยดี แล้วให้ผู้รู้ที่นี่ช่วยต่อยอด เพื่อชาวชุมชน(วัย 40-50 ปี ก็พ่อเขียนไว้อย่างนั้น ^^) รับไว้พิจารณาด้วยตัวเองดีคะ
- ถามพี่ไก่เพราะพี่ไก่อยู่ในแวดวงสุขภาพค่ะ
- ถามน้าอึ่งอ๊อบ เพราะเจอกัน และน้าอยู่คณะเภสัชศาสตร์ น้าแนะว่าสมัครสมาชิกใหม่ชื่อ พ่อ เปิดบล็อกเรื่องนี้เลย...เอาไงดีคะ