สวัสดีค่ะพ่อครู

แต่ก่อนก็รู้สึกอึดอัดใจแบบพ่อครู..ไม่รู้จะทำอย่างไร อึดอัดมากๆกับสังคมไทย เคยคิดแม้แต่จะย้ายไปอยู่ต่างประเทศ..แต่ไม่ได้ทำ..คิดแล้วก็ต้องสู้ เพื่อบ้านเมือง เพื่อสังคม

แต่อย่างที่คุณคอนดักเตอร์บอก..พลังของคนๆ เดียวมันเปลี่ยนแปลงอะไรยาก..เคยคิดว่าตัวเองหัวเดียวกระเทียมลีบ ทำอะไรไม่ออก ก็อึดอัดอีก..

ตอนหลังมาปฏิบัติธรรม ทำความเข้าใจว่าเราทำอะไรได้หรือไม่ได้..เลือกทำในสิ่งที่ทำได้..ประกอบกับโชคดีได้เข้ามาในโกทูโนว์ ไ้ด้มารู้จักคนที่เป็นห่วงบ้านห่วงเมือง คนที่คิดเป้นทำเป็น คิดดีทำดี ก็ทำให้เกิดกำลังใจขึ้นมาก เหมือนเป็นน้ำหล่อเลี้ยงกำลังใจให้สู้ เพราะรู้สึกว่ายังมีคนไทยอีกมาก ที่เป็นคนดี อยู่ตามที่ต่างๆ เพียงแต่เรายังไม่เจอกันเท่านั้น..

แถมในโกทูโนว์ก็มีเครือข่ายที่เป็นจริง ไม่ใช่เสมือนอีกต่อไป..อย่างน้อย..ก็คิดว่าทางออกมี น้ำใสมี แม้จะน้อยนิด แต่ยังมีอยู่ค่ะ ^ ^