สวัสดีครับ ได้อ่านเรื่องราวแล้วผมรู้สึกมีความสุข อยากให้คนไทยอีสานมีควมคิดแบบคุณมาร์ตินบ้าง ถึงตอนนี้ผมก็พยายามที่สอนลูกๆและหลานให้ปฏิบัติตัวเหมือนสมัยที่ผมยังเด็กๆอยู่ แต่ก็ทำไม่ได้นะครับ เพราะสังคมรอบข้างเค้าปฏิบัติตัวไปไกลเกินกว่าที่เราจะพยายามสอนลูกๆเราแล้วละครับ ทุกวันนี้ข้างบ้านเค้ามีเกมส์ มีคอมพิวเตอร์ พอหลานไปเห็นและอยากเล่นบ้างก็มารบเร้าเราให้หาสิ่งที่เขาต้องการให้เหมือนเพื่อนให้ได้ ซึ่งต้องพยายามทำความเข้าใจอยู่นานกว่าจะดีขึ้น ต่ไม่รู้ว่าเมื่ไหร่ที่เขาจะคิดได้แล้วมาขอเราอีก ซึ่งเป็นปัญหาที่ต้องแก้ไปเฉพาะหน้าไปเรื่อยๆครับ

ถ้าใครมีคำแนะนำดีๆก็บอกผมหน่อยนะครับ

ขอบคุณครับ