P จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

สบายดีนะครับ น้องเอก 

การงานล้นมือเดินทางเป็นว่าเล่นระวังสุขภาพหน่อยเน้อ

หากถามว่า พึ่งตนเอง อย่างไรในภาวะแบบนี้ อาจต้องคุยกันยาวนะครับ

เรื่องคุยกันยาวไม่น่าเป็นปัญหาครับ แต่พูดกันไม่รู้เรื่องนะครับเป็นปัญหาใหญ่ 

"ศัตรูของชาวบ้านไม่ใช่รัฐแต่เป็นบริโภคนิยม

การศึกษากระแสหลักสอนคนไปสู่ระบบทุนนิยม

ทำให้คนกลายเป็นคนแปลกหน้าของชุมชนตัวเอง

การมีส่วนร่วมของชุมชนในการวางหลักสูตร

จึงเป็นเครื่องมือสำคัญที่จะต่อสู้กับกระแสบริโภคนิยม"

ราจิต แดงหมาน

การมองว่ารัฐไม่ได้เป็นศัตรูก็ไม่ใช่ รัฐเป็นศูนย์รวมของปัญหาเป็นยอดของปัญหา ที่มาของอำนาจรัฐก่อเกิดจากทุน ทุกอย่างก็เป็นเรื่องของทุน   ดั่งเช่นการว่าจ่ายเงินมากเท่าไหร่ก็ต้องถอนทุนมากเท่านั้น เป็นสัจจธรรมที่เราต้องไม่ลืม

ฐานอำนาจรัฐฯที่มีทุนหนุนหลังอยู่ก็เป็นปัญหาที่ใหญ่หลวง  ที่เราเห็นว่านโยบายบางเรื่องที่รัฐฯเอื้อให้แก่นายทุนจะเห็นได้ต่อเนื่อง กระบวนการส่งเสริมการปลูกต้นยูคาฯ รับจำนำข้าวเป็นต้น

หลักสูตรการศึกษาก็เอื้อในระบอบทุน หลายหลักสูตรที่รับใช้ทุน

โครงสร้างสังคมยังผูกแน่นกับระบอบทุน มูลค่าเทียมก่อร่างขึ้นอย่างมากมายโดยเฉพาะในเมืองกรุงฯ  สิงปลูกสร้างที่รองรับระบบทุนได้ผลุดขึ้นในกรุงเทพฯ

ผมได้พูดเสมอว่าเราควรตระหนักถึงความสำคัญในการศึกษา และความเข้มแข็งในชุมชน เป็นช่องทางหนึ่งที่จะช่วยแก้ปัญหาได้ แต่ก็เพียงระดับหนึ่งเท่านั้น

เรามาแลกเปลี่ยนกันเพื่อหาทางออกกันครับ

ขอบคุณมากครับ   ระลึกถึงเสมอ.........