มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับรอยยิ้มครับ

ที่สถาบัน เลขาคนหนึ่ง เค้ายิ้มตามที่ผมยิ้มครับ
เจอทีไรผมก็ยิ้มให้ทุกครั้ง
แม้จะไม่ค่อยได้คุยกัน
แล้ววันหนึ่งก็เดินเข้าลิฟต์ตอนเที่ยงด้วยกันสามคน กับเลขาอีกท่าน
เลขาท่านนี้บอกว่า ฉันอยากจะบอกว่า ฉันเห็นเธอยิ้มฉันจึงยิ้มและฉันเอายิ้มนี้ล่ะไปใช้กับคนอื่นๆ มันได้ผลดีมากๆ เลย
แต่ฉันอยากจะบอกเธอว่า เยอรมันบางคนอาจจะไม่ยิ้มตอบกลับเหมือนฉันเธอก็อย่าแปลกใจ แต่จะมีไม่มาก

ยิ้ม...ได้สะท้อนอะไรดีๆ ออกมาด้วยครับ...