- โก๊ะจิจัง แซ่เฮ ^๐^! คนหน้าตาดี
- ป้าตื่นมาตอนเก้าโมงเช้า เมื่อคืนนอนตี 4 ครึ่ง เพราะมีงานเฝ้าคนไข้ กับน้องหมออีกคน ไปดูคนไข้และทำธุระแล้วกลับมา ก็นอนไปอีกตื่น เพิ่งได้ลุกขึ้นมานี่แหละหนูเอย
- วันนี้ก็มีงานเฝ้าคนไข้ต่ออีก รู้สึกแย่วันนี้ เพราะว่าช่วยคนไข้ให้รอดไม่ได้ไป 1 ราย
- .........
- วันนี้อยู่หอซินะ....ว่าแต่รับการบ้านอะไรมาทำรึ
- ป้าหมอไม่ได้เข้ามากทม.เลยอ่ะ ถ้าหากได้แวะมา จะมาหาถึงที่ศิลปากรนะลูก
- .........
- มีอะไรจะให้ช่วย บอกผ่านเมล์ได้จ๊า
- .........
- สำหรับเรื่องภาษาอังกฤษ เห็นบ่นๆอยู่บ่อย
- ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องของการฟัง พูด หรือเขียน
- ป้าว่า หนูลองใช้เทคนิค อ.ประสาทดู
- เปิดดูทีวี (ถ้ามี) รายการ CNN นั่งฟังมันไปเรื่อยๆ ไม่ต้องพยายามแปล ให้ฟังแบบอยากฟัง ฟังไม่รู้เรื่องก็ไม่ต้องสน
- เหมือนที่อ.ประสาทให้เป่าขลุ่ยไง อยากเป่าเราเป่าได้ ทั้งๆที่ไม่มีโน๊ต
- เรื่องนี้ก็เหมือนกัน เราก็ฟังมันได้ทั้งๆที่ยังไม่รู้จักคำทั้งหมด เราฟังเพราะรู้ว่า มันเป็นภาษาหนึ่งที่เรารู้จักว่า มันคือภาษาอังกฤษ
- ฝึกแบบนี้จะคุ้นกับการใช้หูเราฟัง แล้วการพูดก็จะพูดได้ตามมาโดยอัติโนมัติ
- การฝึกการเขียนนั้น มันก็เหมือนตอนเราเรียนภาษาไทยไงจ๊ะ น้องจิใช้ภาษาไทยได้ดีนี่ลูก ลองทบทวนหลักเรียนของหนูดูนะจ๊ะ
- ได้หลักแล้วค่อยเติมคำศัพท์ต่างๆลงไป
- ป้าให้หลักไว้บ้างเพียงแค่นี้แหละลูก
- เรื่องอื่นให้ครูเสียงเหน่อ ช่วยก็แล้วกัน
- ..........