คิดเหมือนครูพิสูจน์ ครูพิสูจน์คิดเหมือน ลุงบางทราย เรามีอะไรๆเหมือนกันหลายๆอย่าง..จำได้ไหมวันที่เราจับคู่กัน จับกลุ่มกันที่สวนป่า..ยังจำเรื่องของ ลุงบางทรายได้..เรื่องเด็กเกเร ไปสูบบุหรี จนไฟไหม้กองฟาง สนุกได้ข้อคิด(ผมเรียกลุงตามน้องจิ..ลุงบางทรายยังไม่แก่แถมหล่อ..ด้วยนะ)

ผมอยากจะเขียนบันทึกให้แก่ครูพิสูจน์ แต่ผมยังมิบังอาจ มันเป็นความอยากและศรัทธาที่ครูได้เป็นครูภูมิปัญญาไทย แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับเนื้อแท้ครูที่ได้ดำเนินการสืบสานวัฒนธรรมไทยให้คงอยู่ต่อไป

ครูพิสูจน์ได้สร้างเด็กรุ่นใหม่รับไม้ต่อจาก คนรุ่นเราและรุ่นก่อนเรา ซึ่งหายากเหลือเกิน  มีแต่จะไหลตามไปกับกระแสหลัก

ผมจดจำกำพืด สองเท้าที่เหยียบย่ำบนโคลนตมของผืนนาไทย เพื่อผลิตอาหาร สู่สังคม สองมือเราหยาบกร้าน แต่เราก็มีวัฒนธรรมที่ดีงามกล่อมเกลาเราให้อยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข

พวกเราเป็นห่วงสุขภาพครูพิสูจน์ ที่ทุมเททุกอย่างให้แก่สังคม ขอบคุณคุณครูมากครับ