เอาอีกแล้ว  ต๊าย..เสียดาย เขียนบันทึกดีดีแล้ว save มันก็หลุด เอาใหม่ก็ได้..อิอิ

ชีวิตเราถูกหล่อหลอมมาอีกแบบ โดยเฉพาะการฟัง เรามีเบ้าหลอมอีกแบบหนึ่ง  เมื่อมาสัมผัสการมองแบบใหม่ หรือการฟังแบบใหม่และเป็นสิ่งที่ดีดีที่เราได้พบ

เอเมื่อเรากลับไปในสิ่งแวดล้อมเดิมๆตามปกติมุมมองของการฟังแบบนี้จะกลับไปเหมือนเดิมไหม  น่าจะเป็นอย่างนั้น

พี่มีโอกาสคุยกับอาจารย์ ว่า..เอ...การที่เราฟังเสียงข้างในต้องเป็นการฝึก  และจริงๆคือการฝึกจิตของเรานั่นเองใช่ไหมอาจารย์  อาจารย์เอามือตบเก้าอี้เลย...ใช่แล้วพี่..

เอความจริงเรื่องการฝึกจิตนั้นเป็นเรื่องของศาสนาต่างๆที่สอนเรามานานแสนนานแล้วน่ะซี..อาจารย์ตบเก้าอี้อีกครั้ง  แล้วก็ว่าใช่แล้วพี่..

พี่พูดต่อว่า  เพียงศาสนาที่เราพบนั้นอ่านตามคำภีร์ หรือภาษาสันสกฤติที่แค่ผ่านหูไปเฉยๆ  แต่ ขวัญเมือง นี่เอามาอธิบายใหม่ในภาษาปัจจุบันซึ่งเรารับง่ายกว่า ใช่ไหม...

อาจารย์ตบเก้าอี้อีก  ครางนี้เสียงดังขึ้น ใช่แล้วพี่..อาจารย์ว่าเช่นนั้น

แล้วเราไปทำอะไรมาเนี่ยะ..ถึงห่างไกลการฝึกฝนจิตตามหลักศาสนาล่ะ หือ.. อิอิ