คุณ Brightlilyครับ

ขอบคุณครับ

จะบอกเพิ่มในส่วนที่ทำให้มีความสุขว่า

เป็นเรื่องที่สมาชิกทุกคนคงประสบคือเวลาที่เราเผยแพร่บันทึกไปแล้ว

มีคนตอบหรือเข้ามาทักทาย เราก็จะมีความสุขหรือดีใจ

เป็นธรรมชาติของคนจริงๆ ที่เมื่อให้ไป ก็อยากจะรับด้วย

ผมเชียร์คุณพ่อสกลจนท่านเปิดบล๊อคเองซึ่งก็น่าชื่นชมท่านมากเพราะด้วยวัย 80 ขนาดนี้ ถือว่าเก่งมาก แต่เวลาที่ท่านบันทึกไปแล้ว คนยังไม่เข้ามาทักทาย ก็รู้สึกว่าท่านจะเซ็งๆ แต่ดีที่ว่าคุณมะปรางเปรี้ยวคอยเป็นกำลังใจให้ท่านเสมอๆ จึงผ่านพ้นไปได้

นี่ก็เป็นตัวอย่างของความสุขในส่วนของผู้ใช้

ในส่วนของผู้ดูแล เวลาที่ผู้ดูแลแนะนำ ทักทาย และให้กำลังใจบล๊อคเกอร์ทั้งหน้าใหม่และหน้าเก่า ผมเห็นว่าตรงนี้ก็น่าชมมากและถือว่าทำให้เกิดเป็นความสุขได้เหมือนกันที่เห็นคนให้บริการผู้อื่นด้วยความจริงใจ

ความสุขอีกประการหนึ่งที่เห็นใน G2K ได้ชัดเจนก็คือ การมีวัฒนธรรมอันดีงาม

คือมีมารยาททั้งในเว็บและนอกเว็บ

ในเว็บ สมาชิกส่วนใหญ่จะรู้มารยาท รู้ระดับของมารยาทนี้ดี ถ้ามีการใช้ถ้อยคำที่แปลกและออกนอกกรอบ ก็จะรู้สึกทันที

และหากมีที่ออกไปมาก ผู้ดูแล โดยเฉพาะอ.ธวัชชัย ก็จะรีบดำเนินการทันทีซึ่งเป็นอีกเรื่องหนึ่งเป็นความสุขที่เห็น G2K กลับมาสู่ภาวะปรกติอีกครั้งหนึ่ง

มารยาทนอกเว็บก็เห็นได้จากการสังสรรค์ของกลุ่มเฮฮาศาสตร์ ที่มีระดับในการสังสรร์ที่น่าชื่นชม ซึ่งผมเองก็ยังไม่แน่ใจในตัวเองว่าจะเปิดใจได้ถึงขนาดไหน หากเกิดอยากจะไปร่วมกับเฮฮาศาสตร์

แต่ก็ชื่นชมกับพัฒนาการนี้ของกลุ่ม

ความสุขประการสุดท้ายที่เห็นตอนนี้ ก็คือความเป็นผู้มีใจบุญของสมาชิก ชัดเจนมากในโครงการหนังสือบุญและการส่งอาสาสมัครไปกุสินารา ซึ่งเรา(คือสมาชิกผู้ร่วมบุญ)ทำกันได้แล้ว ไม่ได้ ปชส.กันมากแต่ก็ถือว่าเป็นผลงาน(บุญ)ของพวกเราทุกคน

ก็ขอเพิ่มนิดหน่อยครับ

แล้วก็ต้องไปทำงานต่อ :)