- ที่ครูอึ่ง รับลูก ชัดเจน ชัดมาก ขอขอบใจหลาย
- โจทย์วิทยาศาสตร์ ไม่ควรจะมาจากหน้ากระดาษ รึตำรา รึใบสั่ง เสมอไป..
- ต้องการจุดคลิ๊กที่เกิดจาก ปิ๊งแว๊บ!!
- ต้องการบรรยากาศอลอวย
- ต้องการประสบการณ์ตรงๆ โป๊ะเช๊ะ!!
- เมี๊ยนที่..ซูซาน เจอน้ำพริกอ่อง
- ไม่ชิมไม่รู้ จะมาอ้างทฤษฎีน้ำพริกอ่อง ได้จะใด๋
- เมื่อไหร่ จะรู้วิธีแก้
- เมื่อไหร่จะได้ ไข่เจียวร้อนๆมากู้สถานการเฉพาะหน้า
- เมื่อไหร่จะ ได้กระบวนการเรียนแบบมีส่วนร่วม
- น้าอึ่งออบ ครูอาราม คนรับผิดชอบหลักสูตร
- รับผิดชอบเต็มๆ..
- เพราะไม่เขียนป้ายปักไว้ "ใครไม่ชอบเผ็ดอย่าแหยม"
- เนื่องจากมีสติพร้อมที่จะงัดมาคลี่คลาย
- เปลี่ยนวิกฤติ ร้อนปาก ร้อนกระเพาะ มาเป็นไข่เจียวจานร้อน
- นี่คือ..จุดเริ่มต้น ของการเรียนศาสตร์ระทึก
- ที่ครบส่วน ..โดยเฉพาะความรับผิดชอบ
- ถ้านึกว่าง่าย คิดน้อย คิดแบบเก่าๆ
- เราจะสร้างจิตวิญาณศาสตร์ ให้ลูกหลายได้อย่างไร?
- ขอเชิญท่านผู้รู้ ได้โปรดชี้แนะด้วยเถิด
- ผมสงสัยและไม่เข้าใจว่า
- ในการคัดเด็กเข้าค่ายโอลิมปิควิชาการ ทำไมคัดแล้วคัดอีก
- แต่..จะเอาเด็กมาเข้าค่ายที่นี่ ทำไมทำแบบเหมาโหล
- ยกโขยงมาเซ็งแซ่ ให้มันดูเยอะๆเข้าไว้อย่างนั้นหรือ?
- ผมไม่เชื่อเรื่องเด็กเก่ง ไม่เก่ง เชิงวิทยาศาตร์
- โดยที่เรา..ไม่เคยให้วิธีที่ถูกต้อง
- ให้โอกาสเพียงพอ
- ให้บรรยากาศที่เหมาะสม
- ให้ครูที่มีหัวใจวิทยาศาสตร์
- ควรจะถามเด็กสักคำ ..หนูชอบ หนูสนใจ เรื่องใดพิเศษ
- เมื่อครูไม่ถาม เอาแต่กางตำรา ฉอดๆๆ
- เธอต้องท่องสูตรนี้นะ ทดลองเรื่องนี้นะ
- มันเป็นวิทยาศาสตร์แบบมัดมือชก นะขอรับ
- น่าเบื่อ ทั้งวิธีการสอน
- น่าเบื่อทั้งหลักสูตร
- น่าเบื่อหน้าครูผู้สอนด้วย
- จะประท้วงก็ไม่ได้
- เพราะเด็กๆไม่ใช่พันธมิตรกู้ชาติ อิ อิ .
- การประท้วงไม่ได้ ไม่ใช่การเขียนเอาสนุก
- แต่มันเป็นจุดตาย เพราะครูปิดตาย ทางออกตัวเอง
- ถ้าประพฤตินี้ผิด ทำให้ระคายใจ ก็ขออภัยที่ผู้น้อยละลาบละล่วงใจครู
- วานมงคลวิทยา กรุณาช่วยโยนหินถามทาง ต่อไปด้วยเถิด
- เรียน-สอน วิทยาอย่างไร ให้สนุกและร่าเริง
- ถ้ายัง..ใส่แว่นหนา หน้าโบราณ การบ้านเยอะ
- จะเป็นวิทยาศาสตร์ แบบสาดเสียเทเสีย นะขอรับ
- ครูสอนวิทยาศาสตร์นั้นสำคัญยิ่งนัก
- ประเทศนี้ลงทุนเพื่อครูวิทยาศาตร์ สักกี่กะตังค์
- โธ่ๆๆ และโธ่ๆ