วันแดงเดือด

มันยอดมากครับ ความฝันของผมเลยนะครับที่แอนฟิลด์ ผมน่าจะไปได้ ซักวันนะครับ เพียงแต่ติดที่ว่า ผมเป็นคนหนึ่งที่หวาดผวากับการขึ้นเครื่อง และคิดว่าชีวิตนี้ไม่อยากขึ้นเครื่องอีกแล้ว ไม่ได้มีประสบการณ์ที่แย่มากนะครับเครื่องการบินไทยเสียงโครมครามไปหน่อย แต่ผมประมวลโดยรวมจากข้อมูลและประสบการณ์และการแขวนชีวิตไว้กลางอากาศนั้น มันเสี่ยงมาก ( คิดมากไปเปล่า )

ในสนามมันคงเป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมมาก ๆ แต่ผมก็คิดนะหากวันนั้นไปนั่งดูทีมโปรดแล้วแพ้ด้วยอย่างที่คุณปูไปดู มันคงเสียความรู้สึกมาก ๆ แต่ก็นั่นล่ะ เรายังเชียร์พวกเขา ด้วยสปิริต ด้วยความเป็นทีมแบบของเขา ความเป็นหงส์แดง ผู้สวยงามองอาจ

คุณปูกล่าวถึงทีมและลักษณะของทีมไว้ดีมากครับ ตรงใจ ทีมที่เป็นนักกีฬา สุภาพและสวยงาม

ความทรงจำของผมกับหงส์ก็คือ ช่วงที่ดีที่สุดของทีม ผมเคยวาดรูป เอียน รัช นักเดะติดหนวดศูนย์หน้าทีมเรา และทีมชาติเวลล์

ผู้รักษาประตูจากประเทศหมู่เกาะ บลูซ ก๊อบเบลล่า กองกลางผิวสี จอห์น บาร์น บีเตอร์ เบียดลี่ย์ แม้เราจะห่างช่วงที่ดีที่สุดมานาน และเราไม่ได้เป็นแชมป์ลีกสูงสุด แต่พวกเขาเครื่องจักรสีแดงก็ได้ทำให้พวกเรารู้ว่า จิตใจที่สู้นั้น นำเราไปสู่แชมป์ที่อิสตันบูล ตุรกี แม้เราถูกทีมชั้นนำอย่งเอซี มิลาน ยิงนำถึง 3 ลูก แต่เรา คือนักสู้

เราตีเสมอและชนะได้ ผมมีความสุขมากในคืนนั้น และแม้วันนี้เราไม่ได้แชมป์ติดมือสักถ้วย แต่ความทรงจำดี ๆ และความเป็นนักสู้ของพวกเขาก็ทำให้ผมยืนยันที่จะอยู่กับทีมต่อไป โดยไม่คิดค่าตัว 5555

ขอบคุณที่ร่วมแสดงความรู้สึก และให้ผมแสดงความรู้สึกกับหงส์ครับ หลายคนค่อนแคะ ถึงอย่างไร เราก็ไม่มีทางประสบความสำเร็จ แต่ ผมยังเชื่อว่าเราจะทำได้เร็ว ๆ นี้แน่นอน ครับ