การที่เราร้องไห้ให้กับคนที่ตายนั้นก็ถูกอยู่ แต่จะถูกมากขึ้นเราจะต้องร้องไห้กับคนที่เกิดมาด้วย

เพราะการเกิดนั้นคือทุกข์

ภพ ชาติ ชรา มรณะ โศรก ปริเทวะ ร้อยรัดเกาะเกี่ยวกันดังเกลียวเชือก

ชีวิตนี้เมื่อเกิดขึ้นมาแล้ว ต้องคิดดี พูดดี ทำดี สำหรับเป็นทุนเป็นแดนเกิดในภพหน้า ชาติหน้า สะสมไว้เป็นบุญ เป็นบารมี เพื่อสักวันหนึ่ง "จิต" นี้จะได้ไม่เกิดอีก