ช่วงเวลาของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น...ต่อการเดินทางที่ยาวนาน

มาเพื่อทำสิ่งเหล่านี้เสร็จสิ้น... และก้าวเดินต่อไป...

.................................

ถึง...วังเวียง เราได้รับมิตรภาพอันงดงามจากผู้คนในร้าน และพี่น้องชาวลาว น้ำใจที่ช่วยเหลือเราตามวิถี...อันงดงามที่สะท้อนออกมาจากจิตใจ...

ณ ตอนนั้น... ใส่ใจในความรู้สึกของทุกคน...

พยายามทำสิ่งที่ดีที่สุด...และก้าวเดินต่อไป

ขณะเดียวกันเราแก้ไขสิ่งไหนได้ ... เราลงมือทำ เราก็ทำ ผลลัพธ์ที่ออกมาเป็นเช่นไร เราน้อมรับต่อสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเสมอ... รายละเอียดของการเดินทางสอนอะไรเรามากมายต่อการเกิดมาเป็นมนุษย์และการดำเนินชีวิต... ตลอดรวมไปจนถึงการมีปฏิสัมพันธ์ต่อสิ่งต่างๆ และปรากฏการณ์ต่างๆ อย่างที่เราเลี่ยงไม่ได้... และน้อมรับการสัมพันธ์นั้นด้วยใจที่นอบน้อม...

ถามว่าต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตนเองได้ทำเต็มที่สำหรับเพื่อนๆ หรือยัง... เต็มที่ที่สุด...

เกิดปัญหา เราก็ร่วมเผชิญต่อปัญหานั้นด้วยหัวใจ

ต่อความสนุก..ในการท่องเที่ยว เราก็ปล่อยใจให้เต็มที่ต่อการเที่ยวนั้น...

แต่...ในความเต็มที่นั้น..เราดำเนินไปอย่าง "สติ" ที่รู้ตัวเสมอ

.................................

ขอบคุณเช่นกันค่ะ...ที่ได้ร่วมเรียนรู้ในเส้นทางเดียวกัน

(^______^)