บ้านของฉัน..ไม่มีไฟแสงสี ไม่มีเครื่องยนต์ที่เรียงกันยาวสุดลูกหูลูกตา  ไม่ต้องวิ่งไล่ รถเมล์ ..

บ้านฉันไม่ได้ร่ำรวย แต่ก็ไม่ได้เป็นหนีใคร

บ้านฉันไม่มีรถหรู ไม่มีเสื้อผ้าสีสวย ไม่มีรถไฟฟ้าใต้ดิน ไม่รถวิ่งบนสะพานสูง แต่ก็ไม่เคยซื้อข้าวกิน

*-*ฉันไม่ต้องการอะไร ให้มากกว่าใคร

*-*-*- ฉันแค่ เช็ดตัวแม่เวลาที่มีไข้ นวดแขนเบาๆเวลาแม่ฉันปวดเหมื่อย ฉันอาจจะไม่ได้อยู่ใกล้แม่ ทุกวัน แต่ฉันก็ไม่เคยใช้นานเกิน 5 นาทีที่จะไปหาแม่ฉันในเวลาที่แม่ต้องการใครสักคน

เท่านั้นแหละที่ฉันต้องการ

ฉันไม่รู้ว่าทำไหม หลายคน ต้องมองข้ามสังคมครอบครัวจนกลายเป็นเรื่องที่ทุกคนคุ้นเคย ถามว่า ทำไหมต้องมี ลูกมีหลาน ไม่เพราะให้มาเลี้ยงดูท่านเวลา แก่เฒ่าหรอกค่ะ หรือเพื่อเงินตรา ชื่อเสียง ที่เอามาซื้อ ชีวิตคืนไม่ได้ในวันที่คิดว่า

"ฉันอยากดูแลท่านให้ดีกว่านี้"

  เงินทอง ไม่ได้ทำให้ลูก กตัญญู