เมื่อเหล่าพาลภัยควายเมืองเรืองอำนาจ

คิดเก็บกวาดสุนัขรับใช้ไว้เห่าก่น

ทุกทั่วหัวระแหงแห่งมืดมน

เหล่าชนคนไทยไร้แสงทาง

กรรมใดควายก่อเดี๋ยวก็รู้

ขุดครูอาจารย์ร่านกร่าง

ขวิดช้ายชนขวาพร่าพราง

ออกยางเลือดตกโรคตาม

แต่เสียใจควายฉลาดยิ่งกว่ามาเปรียบ

เทียมเทียบเหล่าทาสีทาสาห่าม

พวกเหล่าหน้าเครียดกินเกียรติกาม

ไร้ค่า ทวงถามความพอดี