โอ้ย..คุณน้องขา ไปมาแล้วคะ ไปมาแล้ว หลาน ๆ มันชวน ไอ้เรานั้นไม่เคยไปหร๊อกถนนย่านนั้นและวันนั้นเข้าด้วย แต่ขัดใจหลาน ๆ ไม่ได้เพราะอย่างน้อยนั่งกะบะท้ายไปก็ต้องคอยเตือนคนนี้ทีคนนั้นทีว่า ลูกอย่าสาดน้ำเข้าหน้าเข้าตาเค้านะ เค้าขับรถ(มอเตอร์ไซ)อยู่เดี๋ยวเค้าล้ม ให้สาดเข้าที่ตัวจะปลอดภัยกว่า แต่เพราะนั่งบังหลาน ๆ อยู่เลยเป็นตัวกลางที่เหมาะสมเพราะเมื่อหลานสาดไปก็ถูกป้ามัน เมื่อเค้าสาดขึ้นมาก้อถูกป้ามันอีก แล้วกว่าจะผ่านเส้นทางสายหนึ่ง สายสองไปได้ใช้เวลาเกือบ 2-3 ชั่วโมง สาดตอนแรก ๆ หลาน ๆ สนุกมากบอกป้ากา พาน้องมาอีกนะปีหน้านะ ไปได้สักพัก(ผ่านไปชั่วโมงกว่า) ป้ากา น้องอยากกินข้าว หิวแล้ว ก็จนใจจะลงไปซื้อได้เยี่ยงไรล่ะหลานเอ้ยอดทนและทดอดเอานะ ก็อยากสนุกก็อย่างนี้แหละ ผลพวงเมื่อกลับบ้าน อาบน้ำอาบท่าแล้วนอน ตื่นขึ้นมาเท่านั้นล่ะ ปวดหัว ตาปิดเปิดเปลือกตาไม่ได้ เจ็บมาก ไปหาหมอจ่ายไปตั้ง 490 บาท บอกตาติดเชื้อเข้านั่น ก็บ่นใหญ่ตามประสาผู้มากประสบการณ์กับหลาน ๆ ทุก ๆ คนยิ้มใหญ่ น้องไม่เห็นเป็นอะไรเลย แต่สนุกคะ ปีนี้เค้าจัดได้สนุกมาก แขกบ้านแขกเมืองซึ่งเป็นตัวที่ทำให้เศรษฐกิจบ้านเราเฟื่องฟูมากันเพียบร้อย มีแต่ร้อยยิ้ม ปลอดภัย สร้างขวัญและกำลังใจให้กับทุกคนรวมทั้งพ่อค้าแม่ค้า ซึ่งเมื่อหลากหลายวันก่อนค่อนข้างเหงาเพราะเหตุการณ์ที่ไม่ปกติแต่ผู้ใหญ่เค้าก็ควบคุมสถานการณ์สร้างขวัญและกำลังใจได้เป็นอย่างดี ยกหัวแม่มือให้ เขียนมาตั้งยาว เพื่อเล่าเหตการณ์บ้านเมืองในหาดใหญ่ให้ชุมชนนักจัดการความรู้ได้รู้บ้านเมืองเล็ก ๆ ของ p'กา บ้างนะ