ความเห็น: พฤกษ์ร่ม ร่มพฤกษ์ - เขาเขียว เขียวเขา

สวัสดีครับอาจารย์ ธ.วั ช ชั ย ใช้ได้ๆๆๆ เป็นกาพย์ห่อโคลง+กลบทสารถีชักรถ ที่งดงามมากๆ ครับ

อยากตั้งข้อสังเกต เรื่องข้อจำกัดของ กลบท กวี เลือกที่จะใช้ กลบท ก็มักจะทำให้กวีถูกพันธนาการด้วย ข้อบังคับของกลบท

กวีจึงต้องพยามปลดพันธนาการทางภาษาพยามเอาชนะกฎเกณฑ์แห่งกลบท ให้ได้ การใช้กลบทก็อาจเปรียบเทียบได้กับผู้หญิง ผู้เลือกสรรใส่เครื่องประดับ หญิงนั้นจึงต้องรู้จักเลือกใส่เครื่องประดับ ให้เหมาะกับบุคคลิก/ของตน

หญิงบางคนมีหน้าตาดีอยู่แล้วการเลือกใส่เครื่องประดับให้เหมาะสมกับตน ก็ยิ่งจะทำให้สวยงามยิ่งขึ้น แต่ถ้าหญิงนั้นเลือกเครื่องประดับที่ไม่เหมาะสมก็อาจจะถูกหัวเราะเยาะเอาได้) แต่หญิงงามสมัยนี้นิยมนุ่งน้อยห่มน้อย (ไม่เคร่งในฉันทลักษณ์แห่งคำประพันธ์+กลบท) ด้วยเห็นว่าการนุ่งน้อยห่มน้อยทางการประพันธ์นั้น เป็นความดี ความงาม ความจริง (จะเข้าข่ายอนาจาร หรือไม่ต้องพิจารณาที่เจตนาของแต่ละคน)

ส่วนหญิงที่แต่งตัวมิดชิดเรียบร้อย (ยึดมั้นในฉันทลักษณ์แห่งคำประพันธ์) กลับถูกมองว่าเป็นเป็นหญิงที่เชยเฉิ่ม นี่ล่ะครับ คือความเหมือนกันระหว่างการแต่งกายของสตรี เปรียบเทียบกับการแต่งคำประพันธ์ ถามว่า

หญิงสองคนใครสวยกว่ากัน ก็ตอบได้ยาก คงต้องดูที่กาละเทศะแห่งสารที่จะสื่อ กาลเทศะแห่งสถานที่ๆ หญิงนั้น ยืนอยู่ล่ะครับ ฮะ ฮา...เอิ๊กๆๆ ขอ ลปรร เท่านี้ก่อนนะครับผม

หนาวยิ่งยามนุชใกล้.......... แนบเนื้อยิ่งหนาว

ลองปิดแอร์สิครับจะได้หายหนาว

สวัสดีครับอาจารย์ ดร.อุทัย ขอบคุณสำหรับผญาเพราะๆ นะครับ สุขสันต์วันสงกรานต์ครับผม