สวัสดีค่ะ

หลายปีก่อนหน่วยงานเดิมที่ดิฉันทำงานอยู่จัดให้มีนิทรรศการภาพถ่ายเกี่ยวกับสามจังหวัดชายแดนใต้ขึ้นเพื่อให้ศิลปะสื่อสะท้อนวิถีชีวิตคนในพื้นที่ไปสู่โลกภายนอก ศิลปินลงพื้นที่ไปถ่ายภาพ และเรานำมาจัดเผยแพร่ที่กรุงเทพฯด้วย ระหว่างที่เราเตรียมงานได้ยินเสียงคนในพื้นที่จัดงานพูดว่า ทำไปทำไมไม่เกิดประโยชน์...คนทำงานอย่างดิฉันออกจะเสียใจอยู่ไม่น้อยเชียวค่ะ

ด้วยความที่ศิลปะเป็นนามธรรม คนในบ้านเมืองของเราก็เห็นความสำคัญและบทบาทของศิลปะน้อยเต็มทน จึงต้องยอมรับว่าคงจะมีคนไม่เข้าใจอยู่มาก แต่ดิฉันคิดว่า...ขอให้เรามีความเชื่อและศรัทธาในศิลปะ ศิลปะก็เป็นได้ทุกอย่างเช่นกันค่ะ

ขอบคุณค่ะ