สวัสดีค่ะ

       "ครูแอน"...ค่ะเด็กๆ มักจะเรียกเช่นนี้ในทุกๆ รุ่นตั้งแต่ที่สอนมา จนกระทั่งลามไปถึงชาวบ้านด้วยค่ะ เค้าก็เรียกครูแอนตามที่ลูกๆ เค้าเรียก ภูมิใจกับคำนี้มาโดยตลอดค่ะ ไม่ค่อยจะได้ยินเด็กๆ เค้าเรียกอาจารย์ซักเท่าไหร่ค่ะ คงเป็นเพราะสอนเด็กมัธยมมังคะ

        แต่ในความรู้สึกที่อาจารย์ Wasawat Deemarn นำเสนอมา ครูแอนเองก็เคยสะกิดใจเป็นกำลังเมื่อก่อนหน้านี้....ในครั้งเริ่มก้าวจากรั้วโรงเรียนสู่รั้วมหาวิทยาลัย ยังเคยแอบถามตนเองในครั้งนั้นว่าทำไมมันถึงห่างกันนักนะ อยากเรียกว่าครู...แต่อาจารย์เค้าแทนตัวเองด้วย "ผม" หรือไม่ก็ "ดิฉัน...บางครั้งผันเป็น"เดี๊ยน" ไปเลย ก็ไม่ชอบเหมือนกันเลยค่ะ แต่ไม่สามารถทำอะไรได้  เลยทำใจได้อย่างเดียวว่าสงสัยอาจารย์ที่สอนมหาวิทยาลัยเค้าเก่งๆ กันไง  เค้าจบมาสูง...เลยไม่เป็นครูแล้ว  แต่เป็นเพียงผู้บรรยายที่อยู่ระดับที่สูงกว่าครูเก่าๆ เรามั๊ง ยังดีนะคะที่ยังพอมีบางท่านแทนตัวเองว่าอาจารย์ แต่บางท่านน่ารักมากยังคงแทนตัวเองว่า"ครู" (แต่น้อยนัก) 

       ขอบคุณอาจารย์ค่ะที่เป็นอีกหนึ่งท่านในจำนวนน้อยคนนัก.....ในความคิดของครูแอน

      ขอบคุณจริงๆ