สวัสดีครับ อาจารย์วัสวัส
- ที่อ่านมาทั้งนั้นก็เป็นมุมมองและความรู้จึกของอาจารย์วัสวัส
หลายๆคนอาจจะเหมือนอาจารย์และอีกหลายๆคนอาจจะไม่เหมือนอาจารย์
- จริงๆแล้วอาจารย์ ที่วิทยาลัยราชภัฏแม่ฮ่องสอนก็เคยสอนครั้งหนึ่งว่า ครูที่สอนมหาวิทยาลัย เขาต้องว่าอาจารย์
- สำหรับความเห็นผม และความรู้สึกของผมนะครับ มีความรู้สึกว่า คำว่า"ครู" มันผูกพันและใกล้ชิดมากว่า รู้สึกว่าครูนั้นนอกจากสอนหนังสือแล้ว จะต้องอบรมเลี้ยงดูอย่างใกล้ชิดควบคุมถึงพฤติกรรม มีการสอดแทรกคุณธรรม จริยธรรม ลูกทุ่งกว่า ส่วนคำว่า"อาจาย์" ผมมีความรู้สึก จะห่างออกจากกันอีกหน่อยหนึ่ง เด็กนักเรียนอาจจะโตแล้ว ดูแลตัวเองได้แล้ว ในทางวิชาการอาจจะเก่งกว่าครู
(นี่ก็เป็นความรู้สึกและความคิดเห็นส่วนตัว)
- การที่เด็กนักเรียน จะเรียกผู้สอนว่า ครูหรืออาจารย์
หรือผู้สอนจะแทนสรรพนามตัวเองว่าครูหรืออาจารย์ ผมคิดว่าตรงนี้ มีหลักสำคัญก็คือ เจตนา หากเจตนารมณ์บริสุทธ์ ไม่ได้เรียกเพื่อหยามเกียรติ คิดว่าไม่น่ามีปัญหา น่าจะยอมรับได้
- หากผู้สอนแทนสรรพนาม ตามยศ ตามตำแหน่ง โดยที่มีเจตนารมณ์เพื่อให้ได้รับการยอมรับ ยกย่อง หรือเจตนาที่ไม่บริสุทธ์ หากมีอัตตา คิดว่า เรียนสูงกว่า ต้องให้เรียกตามยศ แสดงว่า เขาคนนั้น (หวังผล ระยะ 30 หลา) ไม่ควรคบค้า สมาคมด้วย เพราะว่าอันตราย
- ขอบคุณครับอาจารย์