เครื่องบินสัมพันธ์มิตรทิ้งระเบิดกรุงเทพฯตอนที่3 (ต่อ)

การที่กรุงเทพฯถูกทิ้งระเบิดจนได้ ในครั้งนี้ ทำให้ฝ่ายญีปุ่นรู้ดีว่าจะต้องผจญกับอะไรต่อไป  พวกเขาจึงเร่งรีบขนย้ายชเลยจำนวนมากไปสถานีรถไฟบางกอกน้อยด้วยจุดประสงค์จะใช้เป็นแรงงานในการสร้างทางรถไฟสาย กาญจนบุรี-พม่าให้แล้วเสร็จโดยเร็ว เพื่อจะใช้เป็นทางลำเลียงพลเสริมกำลังยึดพะม่าให้ได้เร็วขึ้นก่อนที่สถานีรถไฟบางกอกน้อยจะถูกทิ้งระเบิดตัดทางลำเลียง ทางรถไฟสายดังกล่าวมีอีกชื่อหนึ่งว่า ทางรถไฟสายมรณะ  นั่นคือพวกชเลยเหล่านี้ต้องเอาชีวิตรไปทิ้งคนแล้วคนเล่าด้วยไข้ป่า ความอดอยากและการทารุณของพวกทหารญี่ปุ่นในค่ายกักกันเชลยกล่าวกันว่าไม้หมอนรถไฟท่อนหนึ่งก็คือชีวิตรของชเลยเหล่านี้คนหนึ่งทีเดียว จนเป็นเหตุให้บริษัทภาพยนต์ฮอลิวูดบริษัทหนึ่งนำไปสร้างเป็นภาพยนต์เรื่อง สพานข้ามแม่น้ำแคว ออกฉายดังกระหึ่มไปทั่วโลก ความโด่งดังของภาพยนต์เรื่องนี้ทำให้เดวิดนิเวน(ถ้าจำชื่อไม่ผิด,ถ้าผิดก็ต้องขออภัยด้วย)ผู้แสดงนำที่แสดงเป็นผู้การค่ายเชลยอังกฤษ ได้รับพระราชทานศักดิ์เป็น ท่านเซอร จากพระนางเจ้าอริซาเบ็ทฯในเวลาต่อมา  ท่านที่เคยดูภาพยนต์เรื่องนี้มาแล้วคงจะยืนยันได้  ท่านที่ยังไม่ได้ดูก็น่าจะหาเทปภาพยนต์เรื่องนี้มาดูบ้างจะได้เข้าใจยิ่งขึ้น  ผมเองก็ยังอยากดูอีกเหมือนกัน แต่อาจจะหายากสักหน่อยกระมั้ง  สำหร้บผู้การค่ายเชลยอังกฤษตัวจริงนั้น จะเคยุกูกรวมมากับเหล่าเชลยศึกที่มาพักรวมพลที่ท่าน้ำท่าช้างวังหลวงบ้างหรือเปล่าไม่มีใครทราบได้นอกจากพวกญี่ปุ่น....(โปรดรออ่านต่อในตอนหน้า)