ฟังการบ่นของพี่จิต แล้วสงสารด่าง...
มิน่าอ่านตอนที่ 1 ถึงรู้ว่าทำไมพอเห็นท่าไม่ดี "ด่าง" ถึงได้หลบไปนอนที่แคร่ไม้ไผ่เสียก่อน เพราะพี่จิตแล่น "ตีวัวกระทบแคร่" นี่เอง

พี่จิตช่างประชดประชันพี่ทองนะคะ...แต่กรรมดันมาตกอยู่ที่ด่าง  ที่ต้องทนฟังเสียงบ่นของพี่จิต แต่พี่จิตดำเนินชีวิตแบบฉลาดนะคะ เพราะถ้าไปต่อว่าพี่ทองต่อหน้ามีหวังคงได้เข็มละ 500 แอลตาซินแจก จึงหันมาบ่น ๆ ให้ "ด่าง"  ฟัง พี่จิตคงลืมไปว่าด่างก็มีหัวใจ สุนัขพอเห็นพฤติกรรมผิดปกติของเจ้านาย ไม่ว่าจะเป็นเสียง สีหน้า และแววตา เขาคงจะรู้ทันทีว่าท่าไม่มีแล้ว สงสัยดุ "ด่าง" แน่ ...น้ำตาจึงไหล

พี่จิตช่างสรรหาคำมาบ่นนะคะ...ประมาณว่าด่างโดนหางเลขไปด้วย อ่านแล้วก็ขำพี่จิตค่ะ...ท่าทางจะกลัวรักและกลัวพี่ทองน่าดู