จริงๆแล้ว ก็คิดว่า เราไม่ได้คิดว่า คนอื่นมีเจตนาไม่บริสุทธิ์กับเรา เวลาสอนเรานะคะ

แต่มันเป็นเรื่องของ การยึดแน่นในอัตตาน่ะค่ะ เลยพาลไม่อยากเรียนรู้เสียอย่างนั้น

 สิ่งนั้นคือภาพลักษณ์ที่ไม่ต้องการให้เกิด (Undesired  Image) ค่ะ แม้แต่เด็กๆ ก็ไม่ชอบให้เราตำหนิเขาต่อหน้าคนอื่นๆ ที่ไม่ใช่คนในครอบครัวนะคะ นี่เป็นปกติของมนุษย์มากๆ

ไม่มีใครชอบ  อยู่ในสถานการณ์ที่สะท้อนให้เห็นความผิดพลาดหรือจุดอ่อนในความสามารถ บุคลิกภาพ หรือความมุ่งมั่นของเรา แม้อาจะนานๆเกิดขึ้นสักครั้ง

ถ้าจะให้นักศึกษาหรือใครๆ ลดอวิชชาที่บังตาอย่างอาจารย์ว่า

คงต้องให้โอกาสเขาฝึกตัวเองอีกค่ะ ค่อยๆแกะอวิชชาออกไปค่ะ  คงไม่เร็วนักค่ะ อาจารย์ก็คงต้องช่วยฝึกค่ะ