ภูคา

เห็นชื่อเป็นคำบาลีจึงเข้ามาดู...

เคยเรียนเภสัชกรรมโบราณมาบ้างนิดหน่อย จตุผลาธิกะ นี้ เพิ่มสมอเทศมาอีกอย่างหนึ่งจาก ตรีผลา (สมอภิเภก สมอไทย มะขามป้อม) ...

พิกัดยาโบราณของไทย มักจะตั้งชื่อเป็นคำบาลีและบางครั้งก็ใช้ศัพท์สูงๆ เช่น อภิญญาณเบญจกูล (ดีปลี ช้าพูล สะค้าน เจตมูลเพลิง ขิง)...

อนึ่ง ผลสมอ นี้ จัดว่าเป็น ผลเภสัช (ผลไม้ที่จัดเป็นยา) ตามพระวินัย  ซึ่งจัดเป็น ยาวชีวิก (เก็บไว้ฉันได้ตลอดชีวิต)... บางวัดที่มีต้นสมอหรือมะขามป้อมอยู่ด้วย บางทีพระ-เณรในวัดก็ไปเก็บฉันเล่นๆ ใต้ต้น โดยอ้างว่าพระวินัยอนุญาต....

เจริญพร