มาตอบตามรอยน้องจูนบ้างค่ะ

น้องจูนคะ ตั้งใจไว้ว่าจะถักให้จูนกับพี่อีกคน แล้วก็มีของน้องต้นไม้อีกอย่าง ทำทุกครั้งที่มีเวลาว่าง (ตอนนี้มีอยู่ 3 set ที่หยิบทำเวลามือว่างค่ะ) ทำโดยไม่กำหนดเวลาเลยสักชิ้น คือทำด้วยใจอยากจะทำ และทำอย่างสบายใจ ไม่เร่งรัดตัวเอง เพราะเป็นคนชอบให้อะไรคนอื่นโดยไม่มีเทศกาลค่ะ แต่ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่า ผืนของจูนนั้น พี่โอ๋ทำเสร็จวันที่ 26 ค่ะ แล้วก็เผอิญให้ได้อ่านบล็อกในช่วงกลางวัน จนรู้ว่าจูนป่วย คิดไว้ว่าจะไปเยี่ยม แต่หาใบที่จดที่อยู่กับเบอร์ห้องไม่เจอ แล้วก็ยุ่งหลายเรื่อง แต่คืนวันวานนึกขึ้นมาได้ว่า โทรถามที่วอร์ดได้นี่นา ก็เลยได้โพยให้ไปตามหา จนเดินอ้อมโลกอย่างที่เล่าให้ฟังนั่นแหละค่ะ เพราะสารถีประจำตัวไม่อยู่ เรียกว่าช่างมีเหตุบันดาลให้เป็นไปอย่างที่เล่านั่นแหละค่ะ พอเหมาะพอควรกับเวลาและโอกาสอย่างไม่น่าเชื่อเลย หวังว่าตอนนี้คงอาการดีขึ้นมากแล้วนะคะ แม้ว่าพยาบาลพิเศษอย่างเจ้าราอันจะช่วยได้น้อยมากก็ตาม ^-^