การฉุกคิดเป็นรากฐานสำคัญสำหรับกระบวนการคิด ซึ่งน่าจะนำไปสู่การกระทำที่ให้ผลที่ดีกว่าการลุยทำไปเฉยๆ  หรือการทำไปตามที่คนอื่นมาบอกให้ทำ (ซึ่งไม่ได้เข้ากับตัวเราเลย แล้วคนที่มาบอกให้ทำ ก็ไม่รู้จักเราเลย)

เมื่อเปรียบกับร่างกาย การฉุกคิดก็คงเหมือนกับการหายใจมั๊งครับ มันเกิดอยู่กับตัวเราจนเป็นปกติ จนเราไม่ฉุกคิดว่ามีการฉุกคิดได้ด้วย

แล้วเมื่อไม่เข้าใจการฉุกคิด ก็ไม่เข้าใจว่าความทุกข์ยากที่เผชิญอยู่นั้น มีทางเลือกที่ดีกว่า