ไม่แน่ใจว่า ณ ปัจจุบัน "สวัสดิการ" เป็นวาทกรรมหรือไม่   แต่การให้ความหมายเป็นไปตามสิ่งที่ผู้ให้ความหมาย "อยากเห็น  อยากให้เป็น"

ในความเป็นจริง  ในหลายสังคม มนุษย์แสวงหาสิ่งที่ตัวเองเห็นว่า "ดี" กับตนเอง  ที่เผื่อแผ่หน่อยก็จะมองหาสิ่งที่ "คิดว่าดี" กับสังคมและคนอื่น ส่วนคนอื่นๆจะ "เห็นดี"  "เห็นความสำคัญ" ด้วยหรือไม่ ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

อาจารย์ป๋วยมีความฝัน  สิ่งที่อาจารย์ป๋วยเขียนไว้บรรทัดสุดท้ายซึ่งอ้างถึงคำสอน (ปรารภ?) ของพระพุทธเจ้านั้น  มักไม่ค่อยมีคนกล่าวถึงและจะถูกตัดทิ้งไปในการอ้างอิงด้วย  แม้แต่ตัวบทความอาจารย์ป๋วยที่นักเศรษฐศาสตร์พยายามหยิบจับมาพูดถึง แท้จริงแล้วก็ยังได้รับความสนใจน้อยมากจากผู้กำหนดนโยบาย.. จนเร็วๆนี้ที่เริ่มมี "กระแส" ด้านนี้เพิ่มขึ้น 

โดยส่วนตัวนั้น มองเห็นนัยยะของสวัสดิการตั้งแต่เริ่มทำเรื่อง "ระบบแลกเปลี่ยนชุมชน" ที่ผู้คนช่วยเหลือกันโดยไม่ต้องผ่านเงินตรา

การนำแนวคิดเรื่องสวัสดิการ (อย่างที่ควรจะเป็นตามความฝันของหลายๆท่าน) ไปสู่การปฏิบัตินั้นเป็นเรื่องที่ใหญ่มากเพราะแทบจะหมายถึงการปรับเปลี่ยนวิธีคิดและโครงสร้างทางเศรษฐกิจสังคมด้วยซ้ำ

นักพัฒนาอาจทำได้เพียงสร้าง "กิจกรรมและกระบวนการ" ภายใต้วิธีคิดและโครงสร้างใหญ่ที่ครอบอยู่    แต่หากสร้างวาทกรรมได้จริง ก็คงจะแย่งชิงพื้นที่ทางความคิดได้ไม่มากก็น้อย