Conductor

บทเรียนนี้ทำให้นึกแนวคิดโพสต์โมเดิร์น ซึ่งเคยคุยกัน  ที่นี้  (ดูที่ความเห็น) 

เฉพาะประเด็นว่า A และ B ซึ่งเป็นจุดที่เรายืนอยู่เพื่อไปยัง G คือจุดหมาย... สมัยก่อน เรา มี จุดหมายร่วมกัน.. แต่แนวคิดโพสต์โมเดิร์นบอกว่า เรา ( WE ) ถูกตีแตกกลายเป็นปัจเจกชน ( I ) ดังนั้น จุดหมายร่วมกัน ( END ) จึงพลอยถูกทำลายไปด้วย... เมื่อพิจารณาตามนัยนี้ จะเห็นได้ว่า ชุมชนออนไลน์เข้ากับชุดคำอธิบายของโพสต์โมเดิร์นได้ดี...

อนึ่ง เมื่อนึกถึงพระบาลีว่า กมฺมํ สตฺเต วิภชฺชติ กรรมย่อมจำแนกสัตว์ ... กรรม คือ ความจงใจในการกระทำ นั่นคือ ความจงใจ ความคิดเห็น ความมุ่งหวัง ฯลฯ ของปัจเจกชนแต่ละคนในชุมชนออนไลน์จะเป็นสิ่งคอยกวาดต้อนให้พวกเขา (หรือพวกเรา) มาร่วมกันเป็น พวกๆ กลุ่มๆ แล้วก็ขับเคลื่อนเป็นไปตามความพอใจร่วมกันที่เกาะตัวกันไว้อย่างหลวมๆ...

ตามความเห็นส่วนตัว โลกและชีวิตนี้ ไม่มีอะไรมากกว่า ความรู้สึก  และความรู้สึก เท่านั้นที่บ่งชี้ถึงความมีชีวิต ดังนั้น แม้จะมีจุดหมายร่วมหรือความพอใจร่วมกันที่เกาะตัวเป็นกลุ่มๆ อย่างหลวมๆ ... แต่ ทั้งหมดนี้ อาจมาจากประการเดียวก็คือ เพื่อสนองตอบความรู้สึกเท่านั้น

การชอบอ่านบันทึกของคนนี้ ชอบตอบบันทึกของคนนั้น หรือมันใส้ความคิดเห็นของคนโน้น เพราะเหตุอะไร ? ... เพราะความรู้สึกเท่านั้นที่เป็นต้นเหตุ...

ทำท่าจะบ่นและเพ้อเจ้อยิ่งแล้ว (ความรู้สึกบอก) และน่าจะหยุดไว้เพียงแค่นี้ (ความรู้สึกสั่ง)

เจริญพร