การมองคนแบบ360องศา

วันนี้ (8 ก.พ 51)มีความสุขมากได้ชมการแสดงออกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่3 โรงเรียนบุญวัฒนา นครราชสีมา เด็กๆแสดงออกถึงความสามัคคี ความคิดสร้างสรรค์ การแสดงออก แทบไม่เชื่อสายตาว่านักร้องที่อยู่บนเวที ที่ทั้งร้องทั้งเต้นนั้นคือนักเรียนที่ครูสอนแล้วส่ายหน้าและปลงอนิจจังว่า"โธ่เอ๋ย จะรอดไหมเนี่ย ชีวิตช่างไร้จุดหมายเสียจริง" แต่วันนี้ดิฉันยอมรับในศักยภาพและความแตกต่างของมนุษย์ เด็กๆเมื่อได้รับการส่งเสริมในสิ่งที่เขาชอบและถนัดเขาจะมีความสุขมาก ไม่บ่น ไม่ท้อ ไม่เหนื่อย อยู่ซ้อมร้อง ซ้อมเต้นอย่างตั้งอกตั้งใจ จนมืดค่ำทุกวันติดต่อกัน2-3สัปดาห์ รางวัลที่ได้คือใบประกาศ แต่ที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นคือความภูมิใจ ต่อไปนี้ดิฉันและอีกหลายๆคนต้องมองคนหลายด้านหลายมุม แบบ360 องศา แล้วเราจะพบว่าทุกคนมีศักยภาพ ครูช่วยกระตุ้น แล้วแววดีจะฉายออกมาจนลบมุมมืดของเขาจนหมดสิ้น นี่คือความสำเร็จของการปฏิรูป