ได้เบรคพัก รวมหัวใจ ไว้ข้าง ๆ

ความอ้างว้าง โลดแล่นลิ่ว ปลิวไสว

โอบไออุ่น จากแสงแดด อุ่นถึงใน

พักหัวใจ พักสายตา จากหน้าจอ

.....

พรวนหัวใจ  พรวนความคิด ให้จิตแจ่ม

ความยิ้มแย้ม  สว่างไสว มาให้เห็น

พักบ้าง พักบ้าง ลูก ๆ อยากให้เป็น

ใจเย็น ๆ อยากให้(เน็ต)ล่ม จมทะเล (ก๊ากส์ ๆ)

.......

ช่างมันเถอะ  ปล่อยมันบ้าง อย่าไปสน

ได้ฝึกฝน ทวนความคิด สักนิดไหม

สักวันหนึ่ง โลกถล่ม ฟ้าทลาย

เราค่อยต่อ "สายผักแคบ"  แอบคิดถึงกัน (อิอิ)

(ผักแคบ  =  ผักตำลึง  มันมีสายใยยาวคล้ายสายโทรศัพท์)

........

เอาละหว่า  มาแบบนี้  ต้องรีบเผ่น

หามุมหมอบ  ซ่อนเร้น เล่นซ่อนหา

อุ้ยอะไร ปลิวมานี่ รีบออกมา

ตายละหว่า ตราปูคู่  เฉียดหูไป

.......

จำต้องไป ซะแล้ว พ่อแก้วเอ๋ย

พ่อทรามเชย พ่อยอดขมองอิ่ม พ่อทูนหัว

พักบ้าง พักบ้าง  ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  เอาแบบรัว ๆ

ค่อยยังชั่ว สบายใจ ที่ได้บ่นเอย.......