หวัดดีครับผม
- ขอบคุณจากใจจริง.....
- ขอบคุณแทนเด็กๆ เทพา ที่สร้างโอกาสดีๆ และทัศนคติที่ดีในวิชาภาษาอังกฤษให้กับเด็กๆ นะครับผม
- ขอบคุณที่รอนแรมลงมาถึงใต้ ในพื้นที่...ที่ใครต่อใครบอกว่าน่ากลัวมาก....แต่น้องชายเจ๋งเด็ดจริงๆ ครับผม....
- มาแบบว่า"ระยะปลอดภัย"
- อ้อ....ตากะยายบ่นคิดถึงซะเหลือหลาย โดยเฉพาะยายแม่ครัวกองหนุน คงคล้ายๆ แปลกๆ ไปที่ไม่ได้เตรียมอาหารใต้ไว้คอยน้องกลับมากิน....หากอยากกินสะตอ....บอกมาได้เลย...แล้วจะส่งไปให้คับผม
- แต่น่าฉงฉานจัง.....คงไข้ขึ้นล่ะน้องเรางานนี้.....ตรงที่กลับไปบ้านพ่อครูฯ แล้วไม่สามารถใช้ Internet ได้ ซี้แหง๋แน่ๆ เลย ชีวิตนายขจิตผู้ขาดเน็ตแล้วเป็นเรื่องเลย
- ขอบคุณครับผม