สวัสดีค่ะครูพี่อ้อย
- จริงๆ แล้วไม่ค่อยจะมีโอกาสบ่อยครั้งกับการหลามข้าวเหมือนกันล่ะค่ะ
- อาศัยช่วงจังหวะดีๆ แบบกิจกรรมลูกเสือนี่ล่ะค่ะ เลยได้ฝึกกันอีกครั้งทั้งครู ทั้งเด็ก
- แต่ในค่ายลูกเสือนี่ มีบางมุมที่แอนสังเกตเห็นและลองเปรียบเทียบระหว่างเด็กที่เก่งในรายวิชาหลักๆ กับเด็กที่ไม่ค่อยเก่งในรายวิชาหลักๆ เด็กกลุ่มหลังนี่เค้ากลับเก่งในเรื่องของการดำเนินชีวิตมากกว่าเลยล่ะค่ะ จนมีคำพูดนึงค่ะ เค้าบอกหนูว่า"ครูเห็นมั๊ยถ้าอยู่กับพวกผมรับรองไม่มีอดเลยครู"
- เราเลยต้องยอมรับความสามารถในการเอาตัวรอดของเค้าในจุดนี้กันไปเลย
- และเริ่มเล็งเห็นไปในส่วนเดียวกับที่พี่อ้อยเขียนจริงๆ ด้วยค่ะ ว่าเดี๋ยวนี้เราสอนภาษาอังกฤษเพื่อสอบเด็กกันเป็นส่วนใหญ่น่ะค่ะ
- ขอบคุณค่ะพี่....ที่ยังคงแวะมาเยี่ยมมาเยียนกันเสมอมา