สวัสดีครับอาจารย์Wasawat Deemarn

        กราบขอบพระคุณงามๆ กับบทความดีๆ ที่ช่วยกระตุกให้เอ็นทุกเส้นสั่นไม่เป็นจังหวะเลยหล่ะครับ เพราะว่าเราถลำเข้าไปไกลพอสมควรแล้วครับ กำแพงระหว่างการศึกษากับประชาชนอาจจะหนาขึ้นเรื่อยๆ คนครึ่งหนึ่งของประเทศอาจจะห่างไกลการเข้าสู่ระบบมากขึ้นด้วยเพราะปัญหาปากท้้อง ตอนนี้ ง่ายๆ เรื่องปัญหาการกินอยู่ก็คงเริ่มลำบากกันมากขึ้นครับ คำตอบมีหลายๆ ทาง หากกลับไปหาธรรมชาติ และการศึกษา นั้น ก็ต้องอยู่กับธรรมชาติด้วยซิครับ ถึงจะเจริญ 

        ดีใจที่ได้ถกกันบ้างนะครับ คงต้องเริ่มทำกันครับ แม้ทางจะมืดมนแต่เราก็มีเพื่อนร่วมทางเสมอ และคนที่คิดดีๆ ยังมีอยู่เยอะครับ เพียงแต่รอโอกาสในการเชื่อมโยงเครือข่ายแค่ั้นั้นเองครับ

กราบขอบพระคุณมากครับ