บัณฑิต ที่เที่ยงธรรม ( อิสระ จาก โลภะ โทสะ โมหะ )    จึงคู่ควรแก่การเป็น ปราชญ์  ครุ

ปราชญ์ และ ครุ บ่อยครั้ง ก็ไม่ได้สะสม ทรัพย์และชื่อเสียง มัวแต่แสวงหา ความจริง สัจจธรรม ที่มนุษย์ในโลกียวิสัย ไม่ค่อยชอบฟัง   เช่น 

ให้ ประมาณในการบริโภค     ทำใจให้ผ่องใสแยบคาย