ใครไม่เจ็บป่วย  หรือยากจนอาจจะไม่ทราบความรู้สึกเบื้องลึกว่า  การไม่ได้ดูแลรักษาให้หายจากป่วยไข้เพราะไม่มีเงินนั้นเป็นเช่นไร

เป็นความจริงที่สุด คนยากไร้นั้นเมื่อถึงเรื่องสุขภาพแล้วเขาไม่มีทางออกมากนักหรอกครับ เมื่อรัฐเปิดโอกาสให้ด้วยนโยบาย 30 บาทรักษาทุกโรค คนยากจนก็พอมีชีวิตได้รับการประกันมากขึ้น คนจนก็อยากมีชีวิตยืนยาวเหมือนกัน และคนยากจนก็เสียภาษีมากด้วยครับ 

อาจมีข้อเย้ยหยัน  ถกเถียงมากมายว่า ๓๐ บาทนั้นมันมีปัญหา   แต่ผมว่าคนจนทุกภาคส่วนนั้นเข้าถึงการรักษาพยาบาลได้  โดยเฉพาะพี่น้องที่อยู่ในชนบท   ทีเขาโกงกันตั้งมากมาย  ให้พี่น้องร่วมชาติที่จนได้รับบ้างไม่เห็นเป็นไร

การเมืองนั้นทำทุกอย่างได้จริงๆ ยกเว้นการสนับสนุนคนดีดี เช่น คุณหมอสงวนครับ ประชาชนในชนบท และคนยากจนทั้งหลายก็คือคนไทย และเป็นส่วนใหญ่ของประเทศ หากไม่เฉลี่ยประโยชน์ให้กับคนกลุ่มนี้แล้วประเทศชาติจะอยู่ได้อย่างไร