ขอโทษนะคะ

  พอดีมีไปโดนปุ่ม  มาคุยกันต่อเลยนะคะ

 เด็กที่ไปเรียนในสังคมข้างนอก  ก็ต้องยอมรับว่าเขาไป

รับรู้ รับทราบ  และซึมซับเอาวัฒนธรรมของคนข้างนอก

เข้าไป  แต่สิ่งที่เขาซึมซับเข้าไปก็ไม่ได้กลืนเข้าไปทั้งหมด

ก็ยังมีสิ่งที่เป็นจิตวิญญาณของเค้าจริงๆ  แต่ถ้าหากว่า

อยากให้เด็กๆที่ออกไปเรียนรู้สังคมภายนอกกลับมาพัฒนา

บ้านเกิด  ก็ต้องฝังจิตสำนึกรักบ้านเกิด  และจิตสำนึกที่จะอยากให้

บ้านของตัวเอง หรืออาชีพดั้งเดิมของตัวเอง  พัฒนายิ่งขึ้น

และที่สำคัญก็ต้องให้พ่อแม่  มองเห็นความสำคัญและต้องการที่จะ

พัฒนาอาชีพและความเป็นอยู่ของตนเองด้วย  ไม่ใช่ว่าตนเองทำนา

แต่ดูถูกอาชีพของตนเอง  แล้วไม่อยากให้ลูกทำนา  อยากให้ประกอบ

อาชีพอื่น  ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นแล้วอีกหน่อยใครจะปลูกข้าวให้เรากิน

ใช่ไหมคะ

               แหมแสดงความคิดซะเยอะแยะเลย  เดี๋ยวคนอ่านเครียด

 พอแค่นี้ก่อนดีกว่า  แล้วจะมาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นอีกถ้ามีข้อคิดที่

น่าสนใจนะคะ

                                                         วันนี้แค่นี้นะคะ

                                                         สวัสดีค่ะ

                                                        Librarian