อยากเล่าให้หนูฟัง เมื่อครั้งที่ลุงเกเป็นครูใหญ่อยู่บนดอย บ้านไม้สะเป่ เป็นชาวเขาเผ่ากะเหรี่ยงแดง ลุงทำหน้าที่ทั้งครู ทั้งหมอ มีหญิงวัยกลางคนคนหนึ่ง เขาป่วยเป็นไข้หวัด นอนซมอยู่ที่บ้าน 3-4 วัน วันหนึ่งสามีเขามาบอกว่า เมียเขาป่วยหนักไม่รู้สึกตัว ลุงก็หิ้วถุงยารีบไปดู ปรากฏว่าเขาใกล้หมดสติ ตาลอย ลุงก็รีบอุ้มมาวางไว้บนตัก เพื่อจะเรียกให้ฟื้นคืนสติ ลมหายใจแกแผ่วลงเรื่อยๆ ร่างอ่อนระทวยในที่สุดก็สิ้นใจอยู่ในตักของลุงนั่นเอง ลุงช่วยเขาไม่ได้ ท่ามกลางความสงสัยว่าเขาเป็นอะไรตายกันแน่ แค่เป็นไข้หวัดไม่น่าตาย ใจก็พาลคิดไปเรื่องผีสาง (วิถีชีวิตของกะเหรี่ยงแดงมีแต่เรื่องผีเรื่องสาง) จึงช่วยกันหามศพลงไปที่ร.พศรีสังวาลย์ให้หมอตรวจพิสูจน์ หมอบอกว่าเขาเป็นโรคหลอดลมอักเสบเฉียบพลัน ลุงรู้สึกใจหายวาบ เพราะเพิ่งเคยได้ยินได้เห็นคนป่วยด้วยโรคนี้จนเสียชีวิต โดยเฉพาะเสียชีวิตคาตักของลุงเสียด้วย

เป็นประสบการณ์ที่อยากจะบอกทุกคนว่า โรคนี้อันตราย ถ้าเป็นไข้หวัดและมีหลอดลมอักเสบต้องรีบรักษาตามอาการ

เล่าสู่กันฟังนะหนู อย่าตกใจหนูอยู่ใกล้หมอไม่เป็นอะไรหรอก

ลุงเก