ชอบหลักการนี้จังเลยค่ะ ทำให้หันกลับมาพิจารณาตัวเองบ้าง

พบว่าตัวเองชอบฟังมากกว่าพูด แล้วก็คิดในใจเสียเป็นส่วนใหญ่ถ้าเป็นสิ่งที่ขัดแย้งกับสิ่งที่กำลังฟังอยู่ รู้สึกว่า คนชอบพูดมากกว่าฟัง และชอบฟังสิ่งที่ไม่ขัดแย้งกับสิ่งที่ตัวเองพูด ดังนั้นจะตอบสนองการพูดของคนอื่นด้วยสิ่งที่คิดว่าดีจากที่เขาพูดก่อน ส่วนสิ่งที่ขัดแย้งจะพยายามพูดให้ออกไปในแนวสนุกๆ หรือถ้ารู้จักคนๆนั้นก็จะเลือกที่จะพูดในสิ่งที่คิดว่าพูดแล้ว เขาจะรับฟัง ถ้าคิดดูแล้วว่าการพูด (แม้จะเป็นความปรารถนาดี) จะมีผลให้คนฟังอารมณ์ไม่ดี เลือกที่จะไม่พูดค่ะ จะใช้สีหน้า หรือคำสั้นๆรับฟังเท่านั้น (แต่ฟัง และแสดงให้เห็นว่าฟังอยู่ค่ะ)

ขอบคุณอ. small man นะคะ ที่ทำให้ได้วิเคราะห์ตัวเองบ้าง รู้แล้วว่าทำไมใครๆชอบมาคุยกับเรา เดี๋ยวเอาเรื่องนี้ไปเขียนบันทึกด้วยดีกว่าค่ะ น่าจะได้แกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้อื่นต่อ