สวัสดีครับพี่อุบล

           ได้อ่านบทความนี้ รู้สึกว่าอิ่มๆ ยังไงไม่รู้ครับ กับข้อความนี้ในบทความครับ

เน้นความสามารถ ช่วยคนด้วยจิตโพธิสัตว์

มีความกระชุ่มกระชวย ให้ทาน 

มีการปฏิบัติส่วนรวม รวมกันเป็นกลุ่ม ทำงานเป็นทีม พึ่งพากัน

สานต่ออุดมการณ์โพธิสัตว์ถึงพระพุทธเจ้า

ตายแล้วก็ยินดีเกิดอีกเพื่อมาช่วยคนอื่น

กินเจจะได้ไม่เบียดเบียนคนอื่น มื้อเย็นกินอาหาร เรียกว่าอาหารยา

การนำแนวทางนี้...เป็นเข็มทิศนำทาง

ทำให้ทุกคนเข้าถึงง่าย ปฏิบัติได้ง่าย  ทำได้จริงในชาตินี้ ไม่ต้องรอชาติหน้า คือ..

การช่วยเหลือผู้อื่น

 ท้ายที่สุดแล้ว การให้อย่างบริสุทธิ์ใจ คือสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ผมสรุปเอาเองอย่างนี้นะครับ เพราะการจะให้ได้นั้น เราจะต้องมีก่อน และคำว่ามีของแต่ละคนนี้ล่ะครับ ที่ให้ความหมายต่างๆ กันไป แต่ที่แน่ๆ ในขณะเดียวกัน ทุกคนจะสามารถให้ได้ทุกคน ถึงแม้ว่าจะมีต่างๆ กันก็ตาม

ขอบคุณมากๆ เลยครับ