- สวัสดีครับ
- หากมีใครมาแสดงความคิดเห็นที่บันทึกของผม ผมจะเลือกตอบทุกคนครับหากมีเวลาตอบ
- บางครั้งหลายวันอาจจะเพิ่งมาตอบ แต่ผมก็รู้สึกว่าผู้ที่เขาเข้ามาแสดงความคิดเห็นเขาก็คงจะดีใจหากเราให้ความสำคัยกับความคิดเห็นของเขา
- แม้แต่ E-MAIL ที่ส่งมาถามในเรื่องเรื่องๆผมเองก็พยายามหาข้อมูลและส่งไปให้อย่างเร็วที่สุด
- ผมเข้ามาตอนแรกผมคือสมาชิกของชุมชนนักส่งเสริมการเกษตร แต่เมื่อนานเข้าผมคือสมาชิกของ gotoknow ผมจะเป็นมิตรกับทุกๆท่าน เข้าไปทักทายบ้างตามแต่เวลาจะเอื้ออำนวย
- การแสดงความคิดเห็นของผม ผมอาจจะมีความคิดที่ไม่ถูกต้องนักคือผมจะเข้าไปแสดงความคิดเห็นกับ คนที่รู้จักคุ้นเคยเป็นอันดับแรก เพราะว่าคนเหล่านี้อยู่ในแพลนเน็ตของผม อันดับต่อมาที่ผมจะเข้าไปแสดงความคิดเห็นคือสมาชิกชุมชนนักส่งเสริมการเกษตร โดยเฉพาะที่เพิ่งเขียนบันทึกผมจะพยายามเข้าไปเพื่อให้กำลังใจ ลำดับต่อมาคือเรื่องที่ผมอ่านแล้วผมสนใจหรือมาเติมเต็มในเรื่องที่ผมไม่รู้ ผมจะเข้าไปขอบคุณเขา แต่สำหรับบางเรื่องที่ผมไม่สนใจผมก็จะไม่อ่าน เพราะว่าวันนึงมีหลายบันทึกมาก แค่บันทึกที่ผมสนใจก็กินเวลาผมไปมากแล้ว
- ผมไม่ค่อยมีอคติกับบันทึกของใครมากนัก หากไม่จำเป็น แต่ก็มีบ้างเพราะผมก้มีความเป็นตัวตนสูง ความคิดเห็นของผมจะแตกต่างจากหลายท่านซึ่งผมก้เลือกที่จะไม่แสดงความคิดเห็น เพื่อไม่ให้เกิดกระทู้ล่อเป้า ผมรู้สึกว่ากระทู้ที่มีลักษณะก่อให้เกิดความแตกแยกคือกระทู้ที่น่าเบื่อ เพราะมันหาความถุกต้องจากข้อความไม่ได้ ความถุกต้องเกิดจากการทดลองหรือลงมือทำ เถียงกันไปเอาชนะกันไปก้เท่านั้น ไร้สาระ
- บันทึกที่ดีในความคิดของผมคือกระทู้ที่เปิดโอกาสให้ผู้อื่นได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นเช้นกระทู้ของท่านอาจารย์เป็นต้น แต่ด้วยวุฒิภาวะของผมมันสอนว่าเราอย่าไปบันทึกอย่างท่านอาจารย์เลย เพราะผมมีอัตราสูงเกินไปกว่าที่จะปิดใจรับความคิดเห็นในทุกเรื่อง เราควบคุมบันทึกของเราไม่ได้แน่ ดังนั้นบันทึกของผมจึงเป้นการเล่าสู่กันฟังมากกว่า
- ผมไม่ชอบบันทึกที่อ่านแล้วเครียด แต่ผมชอบบันทึกที่ก่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนกัน ผมมีความรู้สึกว่างานก้หนักพออยู่แล้ว ไม่น่าเอากำลังสมองอันน้อยนิดของเรามาบรรจุเรื่องเครียดๆอีก
- ขอบคุณครับ บันทึกนี้แจ๋วครับ ตรงตามสเป็คผมเลยครับ แลกเปลี่ยนเรียนรู้แบบไม่เครียด
- ขอบคุณครับ