น้องโรจน์ครับ
- ในยุคที่นิยมตัวชี้วัด ผมก็แอบใช้ อัตราการร้องไห้ของคนไข้ในห้องตรวจของผม เป็นตัวชี้วัดชี้วา ว่าเราถึงใจคนไข้ของเราได้กี่มากน้อย เป็นการส่วนตัวเหมือนกันนะครับ ฮา
- มันแสดงว่า เราแตะถึงเรื่องจิตใจ และคนไข้ไว้ใจเราพอที่จะระบาย และเป็นโอกาสให้คนไข้ได้พูดถึงสิ่งที่ไม่ค่อยมีโอกาสพูด แม้แต่กับญาติตนเอง
- แต่ก็ไม่ใช่ประเภท บีบคั้นซํกถามคนไข้เอาเป็นเอาตาย จนคนไข้ทนไม่ไหวร้องไห้ออกมา แบบรายงานข่าวโทรทัศนที่พบเห็นก้นบ่อยๆ นั่นคนละเรื่องเดียวกันเลยครับ
- การนัดติดตามอาการอย่างที่น้องว่า สำคัญจริงๆครับ ขอบคุณมาก